Nieuws

21 juni 2023

Hoe geweldig is dit!

Onderaan dit bericht de doneer link voor NL 🙏🙏
In de reactie de link voor onze Belgische fans 🙏🙏

♥️Inmiddels zijn we 2 jaar verder het het aantal sterilisaties is bijna verdubbeld!

♥️De problematiek van de vele zwerfdieren aanpakken in het land zelf, daar gaan we voor! ⛔️Dieren hebben geen kinderwens⛔️

Helpt u ons helpen aub?
Alvast hartelijk dank 🙏♥️


8 mei 2023

Wisseling van de wacht!

Danielle staat samen met Wilma en Diny aan de basis van Stichting Help een Hond.

Op 30 april 2018 zijn zij samen het avontuur aangegaan door het opzetten van deze stichting en zich in te zetten voor de straathonden in Roemenië.

Inmiddels zo’n 600 adopties en ruim 900 castraties verder en het opbouwen van een goede basis heeft Daniëlle besloten het stokje over te dragen aan Barbara.

Wij willen Daniëlle bedanken voor al haar inzet en betrokkenheid en Barbara verwelkomen als nieuwe penningmeester.

Samen met alle vrijwilligers, donateurs, rescuers en dierenartsen hopen we nog lang een positieve bijdrage te leveren aan het leven van de straathonden in Roemenië.

Namens het bestuur van Stichting Help een Hond


30 april 2023

Succesverhalen

Een paar keer per week trek ik mijn hardloopschoenen aan om samen met de allerleukste lekker door het bos te rennen. Wel met een hardlooptuig aan, want anders sjeest hij overprikkeld honderden meters bij mij vandaan.
Het wordt alweer wat warmer, dus de allerleukste en ik lopen in een rustig tempo. We genieten van de ochtendzon en het prachtige bos. Vreemde honden zijn niet leuk, dus op zo’n doorgaans drukke zondag nemen we de kortste route naar het aanlijngebied.

We komen een leuk stel tegen met een prachtige hond. De hond is aangelijnd, ik hoef dus niet om te keren maar loop een stukje van het pad af. ‘Mijn hond is bang voor vreemde honden’, leg ik uit. ‘Die van ons ook!’, was de reactie. We raken kort aan de praat, en onze honden bleken allebei uit Roemenië te komen. Trots vertel ik dat we vijf Roemenen hebben waarop de vraag volgde ‘Zijn daar wel succesverhalen bij?’.
Overvallen door deze vraag mompel ik iets over je aanpassen aan de hond en geen verwachtingen hebben..

We lopen verder en komen een groepje ‘natuurverkenners’ tegen. Ik neem de allerleukste kort vast om te passeren. Een kind maakt zich los uit de groep en komt met een uitgestrekte hand op ons af. ‘Pas op, hij kan bijten!’, kan ik nog op tijd zeggen.
Het is een prachtige route die we lopen. Omdat we andere honden vermijden weet ik vooraf nooit precies hoe we lopen. Als het nodig is trekken we een sprintje of nemen een stukje ruiterpad of wildspoor. Daardoor komen we op de mooiste plekjes.

Rustig verderlopend mijmer ik over de ‘succesverhalen’. Ik ben nooit zo van termen als succes en het tegenoverstelde daarvan, mislukking. Al onze honden zijn anders en we doen ons best om het voor hen en voor ons zo leuk mogelijk te maken. Daarom zijn de allerleukste en ik samen gaan hardlopen. Van een wandeling raakt hij te snel overprikkeld, maar dit is helemaal ons ding geworden. We blijven er allebei fit en happy bij!

Inmiddels hebben we aardig wat kilometers in de benen en met een flinke dosis gelukshormoon van het lopen besluit ik dat de allerleukste, mijn kleine vriendje en hardloopmaatje, een succesverhaal is!
Als ik ooit nog eens de vraag krijg of mijn buitenlandse honden succesverhalen zijn, dan zeg ik: ‘Ja hoor, dat zijn ze allemaal!’